دانشجوی دکتری، دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبایی
چکیده
مک کینون و شاو (1973) و تیلور (1983) بیان کردند که سیاست سرکوب مالی نظیر کنترل نرخ بهره سپردهها و وامها، کنترل سرمایه، تعیین سقفهای اعتباری و افزایش ذخایر قانونی و ذخایر نقدینگی اثر منفی بر سرمایهگذاری و رشد اقتصاد کشورهای در حال توسعه دارد. در این مقاله برای آزمون این نظریات، یک مدل سرمایهگذاری تحت شرایط سرکوب مالی با استفاده از نظر تیلور (1983) و مدل تجربی دمتریادس و همکاران (2008) و آمار سری زمانی دوره 1352-1387 و روش VAR تعریف و بررسی شده است. یافتههای این مقاله، حاکی از این است که: الف) تورم اثر معنیدار بر سرمایهگذاری داشته و افزایش تورم، سرمایهگذاری را کاهش میدهد. ب) سرکوب مالی اثر منفی و معنیدار بر سرمایهگذاری دارد.
